Inhuisonderwijs

Ik schrijf mijn beste tips en persoonlijke ervaring voor je neer bij de integratie van een nieuwe baby bij een kind met autisme.

Inhoudstabel

Waarom
1.Tijdens de zwangerschap
2.De nieuwe baby is geboren!
3.De baby groeit en maakt interactie

Als je meerdere kinderen hebt, waarvan 1 (of meerdere) autisme hebben, heb je jezelf ongetwijfeld de vraag al gesteld.
Hoe zit dat met de broer-zus relatie bij kind(eren) met autisme?
Ik schrijf mijn beste tips en persoonlijke ervaring voor je neer bij de integratie van een nieuwe baby bij een kind met autisme.

Waarom extra aandacht vereist is bij de integratie van een nieuwe baby bij een kind met autisme

Vaak hoor je bij het verwelkomen van een jonger broertje of zusje in neurotypische gezinnen om de oudere broers/zussen vanaf de start te betrekken bij het zorgdragen voor de baby.
Bij kinderen met autisme is dit helemaal niet zo vanzelfsprekend en persoonlijk zou ik het ook echt niet aanraden.
De reden waarom is dat kinderen met autisme meer tijd nodig hebben om een verandering in situatie te accepteren en/of begrijpen.
Laat staan een verandering die zo dichtbij komt en zo een grote shift met zich meebrengt!

Daarom ben ik van het principe om een kind met autisme van op afstand te laten observeren en wennen aan dit nieuwe leven en nieuwe dynamiek.
Als ze willen betrokken worden, super! Dan kan je dit zeker toelaten als dit voor jou comfortabel genoeg voelt.
Maar proberen stimuleren of forceren heeft echt geen zin.
Daarbij komt ook nog eens dat dit niet helemaal zonder gevaar is.
Autisme is een ontwikkelingsstoornis die zich vooral toont in de sociale ontwikkeling, communicatie etc.
Het is voor kinderen met autisme heel moeilijk om sociale situaties in te schatten en te interpreteren en zodoende op een gepaste manier te reageren/handelen.
Een voorbeeld hiervan is dat kinderen met autisme minder snel zullen beseffen dat ze de baby pijn doen of dat de baby signalen geeft van ongemak, verdriet, vreugde, etc.
Dat maakt de situatie complex en niet altijd even veilig.

Zeker niet te onderschatten is de enorme overprikkeling die baby’s onvermijdelijk met zich meebrengen. Baby’s wenen. En luid. Baby’s roepen, gooien, trekken, nijpen,..
Dit kan voor ons als ouder soms moeilijk te navigeren zijn, hoe moet het dan niet zijn voor ons kind met autisme?
Je wil dat je kind een goede relatie opbouwt met zijn/haar broer of zus, maar dan moeten in eerste plaats beide kinderen zich veilig en goed voelen.
Als je jouw kind met autisme continu dwingt tot een situatie waarin hij/zij overprikkeld wordt, is dit niet beneficiëel voor het gevoel dat het kind zal creëren tegenover dit nieuwe broertje/zusje en zal dit ook de latere relatie beïnvloeden.

Ik leerde mijn lesje na de eerste keer en bij deze nieuwe baby deed ik het anders.

In deze post geef ik je enkele praktische tips en wat ik geleerd heb bij de integratie van een nieuwe baby bij een oudere broer of zus met autisme.

1.Tijdens de zwangerschap

-Tijdens de zwangerschap kan je je kind met autisme wel heel goed betrekken.
Je kan alles uitleggen, de echo tonen, samen wholesome video’s bekijken over zwangerschappen en bevallingen.
Wij keken bvb. ook naar de bevallingsvlogs van Ellen Fisher op youtube, omdat deze een heel positief beeld scheppen en wij vinden deze ook geschikt om naar te kijken zelfs met jonge kinderen.

-Wat voor onze zoon ook een enorm verschil maakte in begrip van wat de zwangerschap nu eigenlijk inhield en die baby daar vanbinnen, was het flapboekje ‘de buitelende baby in mama’s buik’.
Ondanks hij eigenlijk al wat ouder is voor de flapboekjes, was het visuele aspect behulpzaam.
Het boekje grapt ook wat, dus is niet geheel accuraat (zo eet de baby mee in de buik wat mama aan het eten is), maar ons kind met autisme had er geen erg in.

-Knutselwerkjes maken voor de baby tijdens de zwangerschap zoals bvb. Een mobiel knutselen voor boven het babybed, kledij of een dekentje haken/breien, een fopspeenkoord met parels rijgen.

2.De nieuwe baby is geboren!

-Eens de baby er is, kan je duidelijk uitleggen wat de baby aan het doen is. Bvb. Ohh kijk, de baby lacht – nu is die blij.
Ohh kijk, de baby huilt en is nu verdrietig.
De baby stampt met zijn/haar voetjes, de baby zuigt op zijn/haar handje.
Zo breng je concrete handelingen over en leer je hem/haar ook de emoties herkennen bij de baby.

-Betrek jouw kind met autisme ook in de cues die jij oppikt van je baby. Bvb. deze toonhoogte betekent dat hij/zij honger heeft. Hij/zij maakt dit geluidje, dadelijk zal hij/zij waarschijnlijk beginnen wenen.
Onze kinderen met autisme zijn meester in het observeren van situaties, zij zullen dus ook als de beste heel snel zelf ook deze cues gaan oppikken en zo ook – dankzij jouw uitleg – op de juiste manier gaan interpreteren. Dit zal hen helpen om meer gepast te gaan reageren wanneer dergelijke situaties zich voordoen en jij niet onmiddellijk zelf kan ingrijpen.

-Laat het kind met autisme zelf beslissen wanneer hij/zij betrokken wil worden, betrekken bij een pamper verversen bvb. raad ik niet aan tenzij het kind hier zelf belangstelling voor toont.

-Praat tegen de baby alsof deze je kan verstaan in bijzijn van het ouder kind. Dit zal ervoor zorgen dat jouw kind zich minder buiten gesloten zal voelen. Bvb. Baby, jij moet nu even wachten. Ik ga jouw broer zijn eten klaarzetten en dan kom ik jou halen. Etc..

3.De baby groeit en maakt interactie

-Stel duidelijke regels op. Bij ons was dit; handen en voeten van de baby aanraken mag – gezicht en hoofd niet. Niet gooien met speelgoed, om geen enkele reden, op geen enkele manier.
Samen spelen gebeurt op de mat en enkel onder toezicht.
En we maakten heel duidelijke onderverdeling tussen welk speelgoed van wie is en op welke plekken speelgoed moet gedeeld worden, ongeacht van wie het is.

-Eens de baby goed kon zitten en rondkruipen en het naast elkaar spelen mogelijk was, hebben we dit langzaam geïntegreerd met afgebakende tijdsblokken en duidelijke regels.
Eerst was dit 5 minuten, dan 10 minuten, nu is dit bepaalde momenten op de dag.
Wanneer we zien dat 1 van beide overgestimuleerd raakt, halen we de kinderen uit elkaar en moeten ze elk apart spelen/aan een andere activiteit gezet worden.

Boven alles is het aan jou als ouder om te doen waar jij je goed bij voelt en om zelf de inschatting te maken en aan te voelen wat lukt voor jullie en jullie kinderen.
Deze tips zijn ideeën die bij ons gewerkt hebben en waar wij ons goed en veilig bij voelen, dit is uniek voor elk gezin.

Heb jij zelf nog tips om te delen met andere ouders? Laat ze dan zeker achter in een reactie hieronder!

Deze post kan eventueel affiliate links bevatten. Dit betekent dat ik een kleine commissie verdien aan aankopen gedaan via sommige links. Dit heeft geen extra kost voor u.

Gerelateerd