Inhuisonderwijs

Ik leg je in 5 simpele stappen uit hoe en waarom levensvaardigheden aan te leren bij kinderen met autisme.

Inhoudstabel

–Begin met observeren
–Kleine stapjes
–Houd het luchtig en leuk
–Waarom?
–Doe dingen MET hen, niet VOOR hen

Als ouders van kinderen met autisme stellen we onszelf vaak de vraag. Hoe verder?
Wat zal de toekomst brengen?
Zal mijn kind ooit zelfstandig kunnen leven?
Hoe zal mijn kind overleven in de ‘echte’ wereld zonder mij?

Wel, ik kan je niet al die vragen beantwoorden. (Al zou ik wel willen!)
Ik kan je wel vertellen dat ongeacht waar in het spectrum jouw kind zich bevindt: het beste wat je voor hen kan doen is hen
echte levensvaardigheden meegeven.
Vaardigheden die ze nodig zullen hebben wanneer ze ouder zijn en die hen zullen helpen een zo zelfstandig en kwalitatief mogelijk leven te kunnen leiden.

Mijn beste advies is om zo vroeg mogelijk te starten. En start klein.
Zelfs aankleden of tanden poetsen kan voor een kind met autisme al een hele struggle zijn en het is moeilijk om daar geduldig mee te blijven of
het niet gewoon voor hen te doen. (Vooral als we ergens op tijd moeten geraken)

Ondanks de moeilijkheden zetten wij als gezin echt in op het cultiveren van dergelijke levensvaardigheden, meer dan academische vaardigheden.
Een aantal voorbeelden zijn koken, bakken, was verzorgen, opruimen, kuisen, boodschappen doen,…
Maar hoe begin je daar nu aan als aankleden of tanden poetsen alleen al zo een strijd is?

1.Begin met observeren

Waar toont je kind interesse in? Kan je eventueel zijn/haar lievelingskoekjes zelf bakken? Roert je kind graag in de kookpot?
Of vind je kind het leuk om te stofzuigen en stof af de meubels te halen?
Kies 1 activiteit en begin daarmee.

2.Kleine stapjes

Nieuwe dingen zoals levensvaardigheden aanleren of routines integreren vraagt tijd bij gelijk welk kind, dus voorzie zeker voldoende marge bij je kind met autisme.
Bvb. Bij de lakens verversen van het bed, kan je eerst vragen aan je kind om de lakens van het bed te halen terwijl jij de rest doet.
Houd dit een aantal weken aan en geef er dan een taakje bij, bvb. de lakens afhalen + de kussens uit de kussensloop halen.

Zo bouw je over een langere periode langzaam op tot je kind uiteindelijk zijn/haar lakens volledig zelf kan vervangen.
Wel raad ik aan om zo lang en zo veel mogelijk aanwezig te blijven om deze vooruitgang te blijven stimuleren.
Als je kind zich te snel aan zijn/haar lot overgelaten voelt, kan dit een averechts effect hebben op de motivatie.

(Lees hier hoe wij voor structuur zorgen voor ons kind met autisme)

3.Houd het luchtig en leuk

Hoewel veelal gepromoot wordt om kinderen onmiddelijk in de volledige activiteit te betrekken van begin tot einde om zo de volledigheid van de verantwoordelijkheid
over te brengen, raad ik dit af voor een kind met autisme.
Bvb. bij het bakken jouw kind niet laten opruimen/kuisen.
Hoe overweldigend voelt het voor ons al soms niet als wij of onze kinderen gezellig koekjes gebakken hebben en de bloem ligt overal verspreid?

Als dit voor ons al overweldigend voelt, stel je eens voor wat dat moet zijn voor een autibrein? Zeker als hij/zij nog nieuw is met deze taak.
Hier keer ik een beetje terug naar tip 2 (kleine stapjes).
We leggen niet de hele taak ineens voor aan het kind, maar bouwen stapsgewijs op en daarbij laten we het kind eerst gewend raken met de leuke, simpele stappen en dan bouwen we geleidelijk op naar de volledige taak zoals bvb. de opkuis.
Tegen dan zal je kind al minder op zijn/haar reserves zitten omdat hij/zij ondertussen vertrouwd is met het gebeuren.

(Extra tip! Hier vind je de (taken)kalender die DE sanity saver is voor ons kind met autisme!)

4.Waarom

Kinderen in het algemeen, maar in het bijzonder kinderen met autisme willen weten waarom iets belangrijk is.
Leg hen dus goed uit waarom je hen een bepaalde vaardigheid wil bijbrengen.
Waar neurotypische kinderen vaak zelf de link leggen waarom iets nodig is of van belang is, moet bij kinderen met autisme deze link vaak aangeleerd worden.

5.Doe dingen MET hen, niet VOOR hen

Daarmee bedoel ik als aankleden een strijd is, kan je bvb. de ene broekspijp aandoen en hij/zij de andere.
Of bij sokken kan je de sokken op de juiste manier voorleggen en je kind trekt ze aan.
Op die manier kan je hen wel ondersteunen zonder hen te strippen van hun zelfstandigheid.

En als laatste, weet dat dit enkel tips zijn en dat dit voorbeelden zijn van bepaalde situaties.
Als mama zijnde van een kind met autisme weet ik heel goed dat deze situaties vaak niet vanzelfsprekend zijn.
Des te meer geloof ik er wel in dat we dit moeten blijven stimuleren en aanmoedigen om onze kinderen te beste kans op een kwalitatief leven te bieden.

Deze post kan eventueel affiliate links bevatten. Dit betekent dat ik een kleine commissie verdien aan aankopen gedaan via sommige links. Dit heeft geen extra kost voor u.

Gerelateerd