Inhuisonderwijs

Je hebt alles geprobeerd om het te vermijden, maar het is niet gelukt, of de meltdown (uitbarsting) kwam onverwacht. Hoe dan ook, je zit er nu mee. Wat te doen bij meltdown autisme? Ik geef je praktische tips die je direct kan toepassen!

Inhoudstabel

–Autisme meltdown of een fit?
–Negeer de buitenstanders
–Breng je kinderen in veiligheid
–Helemaal niks
–Geef jezelf ook een momentje

Er zijn momenten waarin we de autisme meltdown (uitbarsting) van mijlenver zien aankomen, bvb. door een verandering in schema of te veel prikkels. Er zijn ook momenten waarin we ze niet zien aankomen en er heel plots mee geconfronteerd worden, maar wat doen we nu eens zo een meltdown er is bij je kind?

(Als je dat nog niet gedaan hebt, lees eerst mijn simpel stappenplan om autisme overprikkeling te voorkomen door middel van observatie, ontprikkeling en counterprikkeling.)

Maar stel nu, je bent hier nu toch verzeild geraakt en jouw kind besluit om een autisme meltdown te hebben in het midden van de supermarkt.
Wat nu?

1.Autisme meltdown (uitbarsting) of een fit?

Een fit is wat ze een ’tantrum’ noemen, dus het kind krijgt niet wat het wil, wordt boos en gooit nu een fit. Een autisme meltdown is toch nog iets anders, is vaak veroorzaakt door veranderingen in schema, overprikkeling of een andere angst en heeft vaak weinig te maken met ‘zijn/haar zin’ niet krijgen. Bij een fit beslist het kind zelf, bij een autisme meltdown niet. Daar heeft het kind net zo weinig controle over zijn/haar gedrag als jij dat hebt in dat moment.

Jij kent jouw kind zelf goed genoeg om het verschil op te merken en te leren kennen. Dit vraagt tijd! En wat soms eerst een fit lijkt te zijn, kan soms evolueren in een meltdown.

2.Negeer de buitenstanders

Klinkt simpel, maar zelf mama van een kind met autisme zijnde, weet ik heel goed hoe vaak je scheef bekeken wordt of zelfs aangesproken wordt wanneer je kind een autisme meltdown heeft op een publieke plaats.

Waar ik mezelf altijd aan herinner in zo een moment is dit:
Zelfs al gaan die mensen nu naar huis en vertellen ze hun hele familie wat ze net gezien hebben en geven ze er de commentaar bij in de trend van ‘amai, die weet ook niet hoe ze haar kind moet opvoeden’.
Eigenlijk maakt dat geen direct verschil in ons leven, wij kennen die mensen niet persoonlijk en zij kennen ons niet persoonlijk..

Dus zelfs al denken ze zo over ons en ons kind, aan het einde van de dag blijft ons leven onveranderd daardoor en heeft het alleen een blijvende impact als wij besluiten er ons druk in te maken.

Zeker, het is niet leuk om je misbegrepen te voelen, maar die mensen zijn niet de mensen bij wie we begrepen moeten worden.

3.Breng je kinderen in veiligheid

Zelfs wanneer je thuis bent, een autisme meltdown kan echt heel hevig worden en het is belangrijk als we verantwoordelijk zijn voor meerdere kinderen, dat we er eerst voor zorgen dat al onze kinderen veilig zijn.

Mijn zoon is op de leeftijd waarop ik hem niet zo makkelijk meer fysiek kan tegenhouden (hij slaat en schopt en gooit met dingen tijdens een meltdown), dus het eerste wat ik moet doen is zorgen dat onze 1-jarige op een veilige plaats is.
Waar hij zowel veilig is van een schoppende N, maar ook van de gewoonlijke dingen die een 1-jarige doet.
Een babypark is voor ons in dergelijk moment een oplossing.

Pas wanneer de andere kinderen veilig zijn, ga ik met N naar zijn kamer.
Soms moet ik hem daar even alleen laten om te bekomen, soms moet ik bij hem blijven.

4.Helemaal niks

Had je misschien niet verwacht, als je de vraag stelt wat te doen bij meltdown autisme en ik daarop antwoord: ‘helemaal niks’.

Daarmee bedoel ik vooral niks zeggen of proberen inpraten op het kind.
Tijdens een ‘normale’ fit, kan je nog inpraten op je kind of proberen redeneren.
Als het gaat om een autisme meltdown, dringt wat je zegt totaal niet door.

Integendeel zelfs, wanneer de autisme meltdown veroorzaakt is door overprikkeling, is blijven praten of een gesprek verwachten alleen maar olie op het vuur gooien.
Ik heb gemerkt dat onze zoon vaak nog het snelst tot rust komt, wanneer ik hem gewoon even zelf laat uitblussen (op een veilige manier).

Pas wanneer ik zie dat hij aan het einde van een meltdown (uibarsting) geraakt, zal ik vragen of hij een knuffel wil. Soms is het antwoord ja, dan neem ik hem in mijn armen en kan hij vaak pas zijn tranen laten stromen en helemaal loslaten.
Soms is het antwoord neen en dan zitten we gewoon nog even samen in stilte.

5.Geef jezelf ook een momentje

Omgaan met autisme meltdowns is zwaar! Het kan extreem uitputtend zijn als mama om een safe space te zijn voor je kind en zelf kalm en sterk te blijven ongeacht hoe lang de meltdown duurt.

Neem nadien dus zeker voor jezelf ook even een momentje om op adem te komen.
Als je je fysiek kan verwijderen van de situatie (bvb. wanneer je partner thuis komt van het werk of dergelijke,..), neem een warm bad of douche als je daar deugd van hebt.

Ook als je je niet fysiek kan verwijderen van de situatie, probeer een paar tellen goed diep in en uit te ademen met je ogen dicht. Neem er een koffie of theetje bij, iets om te eten. Wat het ook is dat jou het gevoel geeft om even te kunnen bekomen!

(Op zoek naar ideetjes hiervoor? Lees mijn artikel met praktische zelfzorg tips om in minder dan 5 minuten toe te passen)

Het is OKE als je je geduld verloren bent en geroepen hebt, het overkomt de besten onder ons. We zijn mens, het beste wat we kunnen doen elke dag opnieuw is ons best.

Wil je graag eens jouw verhaal kwijt, iemand nodig om tegen te ventileren? Stuur gerust een mailtje naar inhuisonderwijs@gmail.com.

Deze post kan eventueel affiliate links bevatten. Dit betekent dat ik een kleine commissie verdien aan aankopen gedaan via sommige links. Dit heeft geen extra kost voor u.

Gerelateerd