Mama (van een autist) dagboek over het zoeken naar de oorzaak van gedrag bij een autistisch kind. De oorzaak vinden is vaak een puzzel, dit is mijn actieplan.

Inhoudstabel
–Hoe zijn we hier geraakt?
–Slaap
–Werk
–Routine
–Hoe gaan we dit oplossen?
–Actieplan dag 1
–Dag van de oplossing
Ik voelde het alweer aankomen.
Sinds ongeveer een week zijn we uit onze positieve cyclus gevallen en zo ook uit onze positieve mindset.
Met de dag werd iedereen meer vermoeid, stonden we op met minder moed, minder geduld.
Vooral aan onze zoon merken we dan een groot verschil in ongehoorzaamheid en algemeen opstandig gedrag.
Er wordt met de dag meer geroepen (ondertussen door iedereen) en elke dag staan we een beetje verder van de vurige connectie waar wij zo naar streven als gezin.
(Lees hier meer over onze opvoedingsvisie.)
Maar hoe zijn we hier geraakt?
Zoals gewoonlijk kan ik daar niet onmiddellijk een pasklaar antwoord op vinden. Maar ik moet het wel oplossen.
En daar is het al.
Als ik denk aan wat ik zou kunnen doen om het beter te maken, om de orde terug te brengen, dan denk ik hieraan: de bedtijd terug naar 19u.
En dan het eerste aha moment. Tegenwoordig verliep het allemaal zo vlot dat ik me tegen de avond minder vermoeid voelde en daardoor de kinderen wat langer liet spelen en treuzelen tijdens de bedroutine. Dit is al snel uitgelopen naar een bedtijd van tegenaan 21u.
Slaap
Uiteraard, daar is oorzaak numero uno.
Die kinderen zijn zelf oververmoeid geraakt natuurlijk.
In mijn quest naar het terugbrengen van orde, heb ik net ontdekt dat door mijn nonchalanse in bedroutine, de kinderen waarschijnlijk net iets te moe geworden zijn van dat goede leven in de avond.
Om bij slaap te blijven, kan ik ook al bekennen dat ikzelf al elke avond te laat gaan slapen ben. Onder het mom van ‘zolang ik mijn deadlines maar behaal, hoef ik niet toe te geven dat ik verdrink in mijn eigen hoofd’, werk ik elke avond gretig door lang nadat de kinderen in bed liggen en laat ik geen ruimte voor ontspanning en ontladen na een lange dag.
Raad eens wie daardoor extra moe opstaat en minder geduld heeft door de dag heen? Nog zo eentje met slaaptekort.
Recept voor gebeurlijke ongevallen.
Werk
We zijn nu bij werken belandt. Ook daar alweer een aha moment.
Wij hebben een grote verhuis op komst en hebben als gezin besloten om ons allemaal te focussen op het werk voor ons en er volop voor te gaan.
Waaronder ook schoolwerk.
Elke dag, 5 dagen per week, vinken we onderwijsdoelen en mijlpalen af.
Maar als we zo hard werken, moeten we ook tijd maken voor buiten zijn!
Dus we gaan 3-4 keer per week 2u buiten spelen om dan in de namiddag ons huisonderwijs af te vinken.
Therapie is ook belangrijk en een wekelijkse paraatheid wordt verwacht (2u per week). Muziekles is de creatieve outlet, 1u per week.
Oeps.
Dit allemaal samen is misschien wat veel, waar is de marge voor mijn zoon waar ik altijd zo hoog over spreek bij mezelf als mama?
Ik begin het al te begrijpen denk ik…
Routine
Daarbij komt ook nog eens dat mijn zoon zijn jongere broer opeens beslist heeft zijn middagdut vaker wel dan niet te laten vallen, waardoor onze dagroutine en schoolwerk vaker verschoven wordt.
Dat helpt ook niet natuurlijk voor die orde in zijn hoofd.
Dit weekend verliep ook anders dan de gewoonlijke weekends hier, met papa die ook op zondag niet thuis was.
En vandaag vertelde hij me dat hij fluit zou leren spelen tijdens de muziekles.
Toen hij buiten kwam uit de muziekles vertelde hij me dat ze geen fluit hadden leren spelen, nochtans had de juf de vorige keer gezegd dat ze dit binnenkort zouden doen, vandaag was binnenkort toch wel?
Daarna begon hij te roepen over een vliegtuig dat hij onmiddellijk wou.
Ik werd boos. Ik begreep het niet.
Nu wel. Sorry.
OK, laat ons zeggen dat we er nu wel uit zijn wat er aan de hand is.
Iedereen is te moe geworden, nu ik er verder over nadenk is de peuter waarschijnlijk nog wat kiezen aan het doorkrijgen en mijn zoon met autisme is te hard gepushed geweest. Zowel mentaal als fysiek.

Maar hoe gaan we dit nu oplossen?
Mijn actieplan:
+19u bedtijd
+Ochtendroutine SAMEN, zowel peuter, als N als ikzelf samen in de badkamer om onze tanden te poetsen en kleden voor de dag.
Zo moedigen we elkaar aan, hoeft N de drempel niet alleen over en kunnen we onmiddellijk al wat afleiding bieden aan de peuter met tandpijn.
+Agenda leegmaken waar mogelijk, aka minder playdates plannen en meer marge voor mijn zoon laten.
+Schoolwerk meer in doe-lesjes en in de ochtend. Dan heeft hij nog de meeste energie en kunnen we op een speelsere manier aan de onderwijsdoelen voldoen.
+Noise cancelling hoofdtelefoon voor boekenwerk
+Gezelschapsspel ipv schoolwerk in de namiddag tijdens de al-dan-niet-dut van zijn jongere broer
+Negatieve cirkel doorbreken: Ik koop tickets voor de zoo. Een gezinsuitstap die iedereen even uit het stramien haalt. (Dieren zijn N’s meest recente hyperfocus.)
+Zelf ook vroeger slapen, na 21u stipt geen werk meer.
Actieplan dag 1
Vandaag begon met goede moed en de beste intenties.
Stap 1 van het actieplan ging goed, de ochtendroutine was duidelijk en verliep vlot.
Schoolwerk… Dat ging minder.
Bij aanvang onmiddellijk opstandigheid, geroep en daar vliegt het leesboek.
Ik verlies al bijna onmiddellijk mijn geduld (want vannacht nog de hele nacht gepiekerd uiteraard).
Alle goede intenties verdwijnen al snel met de noorderzon, we vervallen al snel in hetzelfde ritme als de voorbije week.
Schoolwerk in de ochtend werkt niet zoals gehoopt, eerlijk gezegd zou ik me ook niet kunnen concentreren met een peuter die krijst voor het hele appartement (autist of niet). N kon nergens rust vinden en de noise cancelling hoofdtelefoon kon niet voldoende soelaas bieden.
Wat hebben we geleerd?
+Ochtendroutine SAMEN is een goed idee
+Schoolwerk in de ochtend is niet zo goed. Ik was vergeten waarom we dat tijdens de middagdut van B deden, herinnering opgefrist!
+To do: meer research over ontscholen.
PLUS: de kinderen zitten vroeger in bed, nog voor 20u.
Morgen nieuwe dag met nieuwe kansen.

Dag van de oplossing
Een nieuwe dag en gelukkig ook een dag waarop mijn man thuis is.
Oef! Ik sta er niet alleen voor vandaag.
De ochtendroutine gaat ok, maar al snel komt er opnieuw opstandigheid van N uit.
Mijn man komt snel tussenbeide voor ik opnieuw mijn geduld verlies, N kalmeert onmiddellijk.
Naarmate de dag evolueert, straalt N steeds meer kalmte uit.
Tot ik ineens zie wat er eigenlijk aan de hand was.
Ok, de kinderen waren moe, waarschijnlijk wel echt te moe.
En ik heb N inderdaad wat te hard gepushed in de dagelijkse to do’s en planning.
Maar dat was niet de grootste onderliggende oorzaak.
Hij miste zijn papa.
Hij wou bij zijn papa zijn en kon dit waarschijnlijk heel moeilijk onder woorden brengen.
Gelukkig is papa nu 3 dagen thuis en kan N van extra quality time genieten.
De rust is teruggekeerd hier in huis.
Waarom deel ik dit?
Ik ben ondertussen bijna 7 jaar mama van mijn zoon die autist is, en het is nog steeds vaak een puzzel die ik moet leggen wanneer hij het moeilijk heeft.
Hoewel ik denk dat ik hem heel goed ken, heb ook ik als zijn mama er vaak het raden naar, wat nu eigenlijk de onderliggende oorzaak van bepaald gedrag is.
Waar het misschien voor andere kinderen makkelijker is om bepaalde dingen te verbaliseren, is dat het voor een autist niet.
Ik kan in dit voorbeeld verschillende vragen proberen stellen, maar de kans dat ik daarop een antwoord krijg is meestal miniem.
Dit kan zorgen voor veel stress en vaak ook veel frustratie.
We willen allemaal het beste voor onze kinderen en we willen hen allemaal helpen en ondersteunen in het beste van onze mogelijkheden.
Maar wij hebben ook niet altijd (onmiddellijk) het antwoord.
Dus als jij zelf ook ouder van een autist bent, weet dat je hier absoluut niet alleen bent. We doen allemaal maar gewoon ons best en meer kunnen we niet doen.
Uiteindelijk komt de oorzaak telkens wel weer boven water (vroeger of later) en kunnen we de rust laten terugkeren in ons gezin.
Ups en downs, dit leven. Net zoals elk leven.
(Vlaamse vereniging voor autisme biedt hulp!)
Deze post kan eventueel affiliate links bevatten. Dit betekent dat ik een kleine commissie verdien aan aankopen gedaan via sommige links. Dit heeft geen extra kost voor u.
Gerelateerd
Autisme en kampweek: Emotionele reis van uitdagingen en vooruitgang
Dagboek van een mama die schrijft over de moeilijke ervaring van een kampweek voor haar zoontje met autisme.
Wat is autisme? Een duidelijke uitleg
Of je nu gewoon nieuwsgierig bent, maar zelf niemand in je naaste omgeving hebt. Of je komt net in deze wereld terecht. Wat is autisme?
Onze controversiële opinie over taken voor kinderen!
Onze controversiële opinie over taken voor kinderen en wat dit betekent voor de takenlijst van onze kinderen.
Gezonde gewoontes voor mama’s van een kind met autisme
Hoe kan jij jezelf opzetten voor succes om uit die survivalmodus te geraken wanneer je door een moeilijke periode gaat met jouw kind met autisme. Ik geef je simpele, super praktische tips die echt helpen!







Geef een reactie