Inhuisonderwijs

Terug naar school na huisonderwijs. Hoe was de eerste schoolweek met een kind met autisme?

(Ons favoriete schrift om cursief te leren schrijven)

Inhoudstabel

–Maandag
–Dinsdag
–Woensdag
–Donderdag
–Vrijdag

Waar te beginnen.. Misschien beginnen we gewoon best bij het begin.

Maandag

Nog voor ik mijn ogen opendoe in de ochtend, hoor ik N al rondtrippelen. Aan het geritsel hoor ik ook onmiddellijk dat hij volledig aangekleed is.
Wanneer ik dan wel mijn ogen opentrek, zie ik hem aan de rand van ons bed zitten.
‘Ik ben klaar voor school, mama!’
Dit beantwoord ik met een glimlach en voel me dankbaar dat hij er zo veel zin in heeft.

Hoewel we allemaal wat verloren lopen en niet goed weten hoe we efficiënt en op tijd klaar moeten staan, verloopt de ochtend relatief vlot.
We komen net te laat aan op school, maar zijn gelukkig niet de enigen.
De kans om samen met de buren naar school te stappen, was voor N al een hele opluchting.

We maken kennis met de juf, overlopen nog snel de belangrijkste zaken en we nemen afscheid.

Bij het ophalen verloopt de overgang wat minder vlot. De juf geeft zelf ook aan dat hij de dag moeilijk kon afsluiten, anders dan dat leek hij het wel goed te doen.
Onderweg naar huis beginnen de (te verwachten) uitbarstingen.
Niks uit proportie toch, eenmaal thuis geven we N even de tijd om te bekomen in zijn kamer.

We horen een aantal dingen vliegen tegen de muur en hij is heel luid. Alle overprikkeling en opgekropte emotie moet er even uit.
Tot onze verrassing was deze uitlaatklep voldoende en nadien komt hij moe, maar kalmer over.

Dinsdag

De ochtend verloopt zoals maandagochtend, een vrolijke chaos met hier en daar wat strubbelingen.
We komen opnieuw net te laat aan op school. Maar N heeft er zin in en gaat onmiddellijk naar zijn nieuwe vriendjes in de klas.

Deze keer laat de juf ons weten dat ze in september nog een gesprek wil samen met de therapeuten van N en de zorgcoördinator van school om ervoor te zorgen dat alles goed verloopt en dat iedereen weet waar ze aan toe zijn.
We voelen aan haar dat het deeltijdse traject niet iets is waar ze goed van op de hoogte gesteld werd alvorens het schooljaar begon.
Dit moet voor haar ook even aftasten zijn.
Zij als leerkracht moet nu alle controle afgeven aan ouders die ze niet kent en hopen dat het kind vrijdag goed mee kan volgen met de les.

Hoewel ik haar begrijp, maak ik me toch zorgen. Wat als zij tegen het deeltijdse traject op school probeert in te gaan?
Mijn man probeert me gerust te stellen en stelt voor te relativeren tot we het gesprek gehad hebben.
Ik besluit me niks aan te trekken van zijn advies en toch gewoon in zorgenland te blijven.

Na school hebben we met een buur afgesproken voor zijn verjaardag, N heeft hiervoor een taart gemaakt en wil deze brengen.
Alweer laat, komen we aan om te zien dat hij niet (meer) thuis is.
N voelt zich teleurgesteld en heeft moeite om dit te aanvaarden.
Dit duwt hem over het randje en de rest van de avond verloopt heel moeilijk met de ene uitbarsting na de andere.

In de nacht komen piekerende mama en piekerende N elkaar geregeld tegen, nachtwacht buddies!

Woensdag

Mama en N niet geslapen, dus iedereen is heel moe en snel overstuur.
We besluiten in de voormiddag naar een speeltuin te gaan met zijn allen en iedereen geniet zichtbaar van de frisse buitenlucht.
Nadien wat huiswerk dat gisteren niet gebeurde en we zijn dankbaar dat vandaag geen schooldag is voor N.

In de namiddag therapie; Logopedie en Interoceptie (groepstherapie).
Dit schooljaar start N met nieuwe therapeuten en hij komt heel timide en zenuwachtig over bij het afzetten.
Het schuldgevoel begint te knagen.
Wat zijn we aan het doen? Dit lijkt zo veel, is N hier wel weerbaar genoeg voor?

Bij het ophalen krijgen we te horen van de therapeut dat N heel luid en druk gedrag vertoonde, maar de meeste kindjes wel in het groepje. N zit nog steeds samen met twee kindjes uit het groepje van vorig schooljaar en hij heeft deugd van het weerzien en de bekendheid.
We kregen een zingende, tetterende, vrolijke N mee naar huis en alle zorgen lijken weer verdwenen.
Ik adem eens goed uit.
Nog mama’s die zo meeleven met hun kind? Bij ons is het echt zo dat als het kind blij is, mama ook haha 🙂

Donderdag

Opnieuw geen schooldag en behalve een kennismaking op de muziekschool deze avond geen verplichtingen buitenshuis.
Iedereen was vroeg wakker, dus we doen het schoolwerk vroeg in de ochtend en voegen er een minimale hoeveelheid huisonderwijs aan toe.
N heeft er veel zin in en werkt goed mee, dit voelt allemaal heel vertrouwd. Hierin kennen we goed onze weg.

Ook bij de muziekschool komen we uiteraard te laat aan.
Dit vindt N verwarrend omdat we hierdoor onmiddellijk in de activiteit belanden en hij had eerst een kennismaking verwacht.
We kunnen na de activiteit gelukkig wel nog een rustige kennismaking doen en dit helpt N.
Het domein is groot en er is een leuke speeltuin aan verbonden. Ideaal om ons avondeten volgende week te komen ‘picknicken’!
N kijkt er alvast naar uit, het is een echt buitenkind. (Wij allemaal.)

Vrijdag

De laatste dag van de week en ook de laatste dag school.
Hoewel N moe overkomt, heeft hij er nog steeds zin in.
Ondanks een uitbarsting, deze keer wel op tijd! We leren bij en beginnen onze draai te vinden in de nieuwe ochtendroutine.
Gisteren besloot ik een schrift te starten voor de juf waarin we opschrijven hoe het gaat met N en welk schoolwerk we hoe en wanneer gedaan hebben. Een kopie van onze huisonderwijs lessenplanner eigenlijk.
(Onder het puntje ‘lessenplanner’ lees je hier hoe ik deze exact invul.)

Ook deel van deze al drukke week, zijn we in het proces van kamers wisselen en reorganiseren. (Om verschillende redenen, meer hierover binnenkort.) Dus we besluiten net na het afzetten te vertrekken naar ikea om een nieuw bed.
Dit verloopt niet zoals gedacht wanneer B (onze jongste) beslist om zo hard te vallen dat we een bezoek aan de spoed moeten brengen.
Gelukkig viel het uiteindelijk nog mee en mocht B met pijnstilling terug mee naar huis.
We haalden veel later dan voorzien toch het bed nog op.

Even stoppen met de constructie om N van school op te halen, hij komt moe maar voldaan over. Trots dat hij de eerste week school afgesloten heeft. Bij het ophalen bedankt de juf ons ook voor het schrift, ze aanvaardt onze moeite met open armen en dat doet deugd. Ook kregen we die middag een mail van de zorgcoördinator waarin hij zich openlijk excuseert dat hij de juf niet (volledig) op de hoogte gesteld had van de situatie omtrent N en het deeltijdse traject. Er valt een enorme last en zorg van mijn schouders.

N mag uitzonderlijk televisie kijken terwijl we verder bouwen.
Toen N bij de reveal zag dat hij een hoogslaper gekregen heeft, is hij over de wolken blij.
Pizza als avondeten sluit onze eerste week school met een feestelijk gevoel af.

Fjeeeww en ook wij als ouders blazen eens goed uit na een rollercoaster van een week.
Hoe ging de eerste week school/huisonderwijs voor jullie?

Deze post kan eventueel affiliate links bevatten. Dit betekent dat ik een kleine commissie verdien aan aankopen gedaan via sommige links. Dit heeft geen extra kost voor u.

Gerelateerd